ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Όλα τριγύρω αλλάζουνε (στη διαιτησία) κι όλα τα ίδια μένουν

Όλα τριγύρω αλλάζουνε (στη διαιτησία) κι όλα τα ίδια μένουν

Δεν αλλάζει τίποτα στο χώρο της ελληνικής διαιτησίας

Δεν αλλάζει τίποτα στο χώρο της ελληνικής διαιτησίας.

 

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΟΥΖΟΥ

 

Το έλεγε χθες παλιά καραβάνα στο χώρο της διαιτησίας που έχει φάει με το κουτάλι τις παρασκηνιακές διεργασίες και γνωρίζει το «πόθεν έσχες» κάθε ελληνικής «σφυρίχτρας». Το έλεγε και κουνούσε το κεφάλι με νόημα χωρίς να σηκώνει αντίρρηση: «Ακόμα και τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο να βάλουν στην Κεντρική Επιτροπή διαιτησίας, όπως την έχουν στήσει θα είναι βαθιά εξαρτώμενος.

 

Δεν υπάρχει άνθρωπος που του δίνεις μισθό και δεν ακολουθεί αυτό που του λές. Όλα τα σαχλά περί ανεξαρτησίας είναι κολοκύθια με τη ρίγανη!».

 

Δεν θα μπορούσε να είναι πιο πειστικός, έστω κι αν η αναφορά του αρχιεπισκόπου εμπεριέχει το στοιχείο της υπερβολής. Θυσιάζεται όμως στο βωμό του εντυπωσιασμού και αποδίδει αυτό που ο κόσμος τόχει τούμπανο και στην διαιτησία το κρύβουν κάτω από το πατάκι.

 

Αφορμή οι αλλαγές στην Κεντρική Επιτροπή διαιτησίας. Το στιλ τους γνωστό «φύγε εσύ, έλα εσύ»! Δεν έχουν τόσο σημασία τα πρόσωπα όσο η τακτική. Την προηγούμενη επιτροπή την είχαν τοποθετήσει τον περασμένο Ιούλιο. Τώρα μέσα σε τρεις μήνες την αλλάζουν. Προφανώς δεν τους έκανε (όλα) τα χατίρια. Γιατί κάποιες χαρούλες θα τις έκανε με το αζημίωτο προφανώς.

 

Όπως παντού, έτσι κι εδώ το μυστικό βρίσκεται στο χρήμα. Όταν το κάθε μέλος της επιτροπής στοιχίζει περίπου 3.500 ευρώ, τότε γίνεται αντιληπτό γιατί οι καρέκλες της ΚΕΔ έχουν μέλι και για ποιο λόγο όσοι τις κατέχουν δεν θέλουν να τις αποχωριστούν.

 

Ποιος παράγοντας της διαιτησίας, ιδιαίτερα αυτή την δύσκολη εποχή μέσα στην κρίση, θα γυρνούσε την πλάτη σε μισθό- μαμούθ που στην πιάτσα ελάχιστοι μπορούν να υπερηφανευτούν ότι παίρνουν. Μπροστά στο χρώμα του χρήματος η ανεξαρτησία- όχι για όλους, αλλά για τους περισσότερους- πάει περίπατο. Να γιατί τα μέλη της επιτροπής διαιτησίας βρίσκονται σε βαθιά εξάρτηση από την ΕΠΟ και όσους τους ορίζουν.

 

Όλα αυτά πείθουν μόνο για ένα πράγμα: Άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς! Τα πρόσωπα μπορεί να άλλαξαν, το νοσηρό περιβάλλον όμως παραμένει. Όπως και η πεποίθηση ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Ή να το πούμε διαφορετικά όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν!

 

 

X