ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Να μην χρειαστεί να μιλάμε πάλι για… κλοπές και αίσχη

Να μην χρειαστεί να μιλάμε πάλι για… κλοπές και αίσχη

Ο Δημήτρης Κανελλάκης αρθρογραφεί και τονίζει πως ο τελικός θα πρέπει να κυλήσει ομαλά σε όλα τα επίπεδα

Εφτασε, λοιπόν, η ώρα για την διεξαγωγή ενός ακόμη τελικού, στο δρόμο για τον οποίο συζητήσαμε –και εξακολουθούμε να συζητάμε- για οτιδήποτε άλλο εκτός από το ποδόσφαιρο.

 

Βεβαίως, ότι η κουβέντα δεν περιστρέφεται γύρω από την ανάλυση των δυνατοτήτων, των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων που αυτή την εποχή υπάρχουν για τον καθένα από τους δύο φιναλίστ, κανέναν δεν εκπλήσσει.

 

Μαθημένοι είμαστε στην Ελλάδα να ασχολούμαστε με άλλα πράγματα, την ατζέντα πριν από μεγάλα αθλητικά γεγονότα να την καθορίζει, συνήθως, ό,τι συμβαίνει γύρω-γύρω από τις ομάδες και όχι οι πρωταγωνιστές, δηλαδή, οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές.

 

Το ίδιο έγινε κι αυτή την φορά. Η σκληρή κόντρα ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ για όσα συνέβησαν το τελευταίο δίμηνο, οι πολωτικές έως και υποκίνησης βίας δηλώσεις και συμπεριφορές, ο φόβος των επεισοδίων, η αδυναμία να χρησιμοποιηθεί όλο το ΟΑΚΑ γιατί κανείς δεν θα μπορούσε σ’ αυτή την περίπτωση να εγγυηθεί την ασφάλεια των θεατών, ο εξαναγκασμός σε επιλογή-ντροπή ξένου διαιτητή για να διευθύνει τον τελικό, η κατάντια της ακύρωσης κοινής συνέντευξης Τύπου και φωτογράφησης.

 

Παρά τα όσα, όμως, παραπάνω αναφέρθηκαν, υπάρχουν κάποιοι που εξακολουθούν να μιλάνε για τελικό-γιορτή, θυμίζοντάς μας το σχετικό περί εκείνων που τους… φτύνουν αλλά νομίζουν πως βρέχει…

 

Εντάξει, μέσα στο πρόγραμμα είναι κι αυτό. Εξάλλου ποιος πρόλαβε να συνειδητοποιήσει ότι από κει που ορισμένοι μιλούσαν για εξυγίανση μέχρι και πριν από 3-4 μήνες, πανηγύριζαν ότι γίνονται, πλέον, μόνο ανθρώπινα λάθη από τους διαιτητές, γιόρταζαν την επιστροφή του ποδοσφαίρου μας στην κανονικότητα, τώρα πανηγυρίζουν, επίσης, για την επιλογή ξένου διαιτητή, επειδή οι «δικοί μας έδωσαν δικαιώματα…» Και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ. Δεν προλαβαίνουμε να μετράμε κωλοτούμπες…

 

Όλα αυτά τα κωμικοτραγικά εξηγούν, ασφαλώς, γιατί δεν έχουμε ποδόσφαιρο. Και γιατί δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουμε.

 

Όταν φτάνει η ώρα για μια από τις πιο μεγάλες βραδιές της σεζόν και στο μυαλό σου δεν έχεις ότι θα πας να ζήσεις τον τελικό για να περάσεις καλά, να διασκεδάσεις, να απολαύσεις το θέαμα, αλλά προετοιμάζεσαι για πόλεμο, τι να λέμε…

 

Ο Θεός να βάλει το χέρι του. Όλα να πάνε καλά, να μην χρειαστεί να συζητάμε πάλι για… κλοπές και αίσχη, ο καλύτερος να κερδίσει…

X