ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Και διηγώντας τα να κλαις…

Και διηγώντας τα να κλαις…

Ο Γιώργος Μπούζος αρθρογραφεί και σχολιάζει το θρίαμβο του 2004, αλλά και τη μη εκμετάλλευση του μεγάλου αυτού άθλου

Η χθεσινή μέρα είχε ιστορικό χαρακτήρα. Ήταν η επέτειος από το έπος της κατάκτησης του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στην Πορτογαλία το 2004. Από τότε πέρασαν 14 χρόνια. Όσα χρειάστηκαν για να φτάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο από την κορυφή της Ευρώπης στα τάρταρα της αναξιοπιστίας και της διαφθοράς.

 

Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα μετά την μεγάλη επιτυχία, εκείνο που απασχόλησε τους πάντες, πολιτεία και υπεύθυνους, ήταν πώς το ελληνικό ποδόσφαιρο θα μπορούσε να κεφαλαιοποιήσει τα κέρδη του θριάμβου. Ειπώθηκαν πολλά, μοιράστηκαν αφειδώς υποσχέσεις, δόθηκαν όρκοι αλλά στο τέλος αυτό που έμεινε ήταν ένα τεράστιο μηδενικό! Δεν έγινε απολύτως τίποτα.

 

Όσες προσπάθειες επιχειρήθηκαν ήταν αποσπασματικές χωρίς πλάνο, οργάνωση και συνέχεια. Αυτό είχε ως φυσική συνέπεια να φαντάζουν ως φωτοβολίδες σε σκοτεινό ουρανό. Μόλις έσβησαν το σκοτάδι επέστρεψε. Και μαζί τα λαμόγια και οι καιροσκόποι. Όλοι εκείνοι που είδαν στο χώρο του ποδοσφαίρου πεδίο δόξης λαμπρό για να αναδειχθούν, να οικονομήσουν να κάνουν λεζάντα και να αφήσουν πίσω τους καμένη γη.

 

Χωρίς κανόνες, με τους θεσμούς να μην λειτουργούν και την πολιτεία να χρησιμοποιεί το ποδόσφαιρο ως εργαλείο πολιτικής και μέσο παραμονής στην εξουσία, το αγαπημένο άθλημα πέρασε σε χρόνο ρεκόρ σε χέρια που ήθελαν να το στύψουν για να βγάλουν γρήγορο κέρδος. Έτσι ο υγιής ανταγωνισμός έδωσε τη θέση του στα στημένα παιχνίδια, τις στημένες διαιτησίες, τα επεισόδια και την πλήρη αναξιοπιστία. Η σήψη έφτασε μέχρι το κόκκαλο.

 

Σήμερα τίποτα δεν μπορεί να θυμίζει την μεγάλη επιτυχία του 2004. Δεν υπάρχουν ποδοσφαιριστές ανάλογοι εκείνης της μεγάλης γενιάς, ούτε προπονητές, υποδομές, κίνητρα. Αυτό που παίζεται σήμερα στην Ελλάδα αποτελεί ένα διεφθαρμένο προϊόν μακριά από τον υγιή ανταγωνισμό και την διάκριση.

 

Σήμερα μπορεί να μην υπάρχει ένας νέος Ρεχάγκελ, όμως δεν υπάρχουν διεθνείς ικανοί να σταθούν στο ύψος των προκατόχων, αποτέλεσμα της χαμηλής ποιότητας του πρωταθλήματος. Το μόνο που υπάρχει είναι η ξένη εποπτεία στο ελληνικό ποδόσφαιρο από την ΟΥΕΦΑ. Ποιος να το πίστευε για τους κάποτε πρωταθλητές Ευρώπης…

X