ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Οι γόνοι των μεταναστών έκαναν τη μεγάλη διαφορά

Οι γόνοι των μεταναστών έκαναν τη μεγάλη διαφορά

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές ομάδες που συμμετείχαν στο Μουντιάλ είχαν ποδοσφαιριστές με ρίζες σε άλλες χώρες

Μία μεγάλη κουβέντα έχει ανοίξει με αφορμή το γεγονός ότι τέσσερις ευρωπαϊκές ομάδας ήταν παρούσες στην ημιτελική φάση του Μουντιάλ της Ρωσίας. Γεγονός το οποίο είχε συμβεί για τελευταία φορά το 2006 και πρώτη το 1934. Επαναλήφθηκε το 1966 και το 1982. Αρα γεγονός που δεν έχει συχνότητα προκαλεί ενδιαφέρον.  

 

Ακουσα πολλές εκδοχές όλες τις προηγούμενες ημέρες για το γεγονός ότι οι ομάδες της Λατινικής Αμερικής βλέπουν πλέον του αγώνες του Μουντιάλ από τον καναπέ του σπιτιού τους. Θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά με σοβαρή βάση που την αποτελούν οι αριθμοί. Οι ομάδες της Ευρώπης δέχονται την επιρροή από τους ποδοσφαιριστές που έχουν άλλη καταγωγή, αλλά έχουν αποκτήσει ευρωπαϊκό διαβατήριο. Κυρίως γιατί είναι παιδιά μετανασταστών δεύτερης ή τρίτης γενιάς. Αλλωστε τις τελευταίες δεκαετίες η Ευρώπη αποτελούσε μία ποδοσφαιρική Εδέμ για του εκκολαπτόμενους ποδοσφαιριστές ακόμη και της Λατινικής Αμερικής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Εχουμε και λέμε λοιπόν: οι 83 από τους 230 ποδοσφαιριστές των 10 ευρωπαϊκών ομάδων που συμμετείχαν στο Μουντιάλ της Ρωσίας, δεν κατάγονται από τις χώρες για τις οποίες αγωνίζονται.

 

Το Βέλγιο, η Γαλλία και η Αγγλία και η Ελβετία είναι ένα καλό παράδειγμα για τα ποδοσφαιρικά κέρδη που εισπράττουν  οι Εθνικές ομάδες λόγω του μεταναστευτικού καθώς στο ρόστερ τους έχουν πολλούς αθλητές με ρίζες, κυρίως σε κάποιες αφρικανικές χώρες.  

 

Το 47.8% της ομάδας του Βελγίου αποτελείται από γιους μεταναστών και το 78.3% της Γαλλίας.

 

Στο ρόστερ της Ελβετίας το ποσοστό αγγίζει το 65.2%, ενώ στην αγγλική ομάδα, τουλάχιστον εννέα από τους 23 παίκτες είναι καραϊβικής ή αφρικανικής καταγωγής και το ποσοστό φτάνει στο 47.8%. Το 39.1% του ρόστερ των Γερμανών είναι παίκτες με άλλη καταγωγή, όπως και το 30,1% της Πορτογαλίας.

 

Οι Ισπανοί ακολουθούν με 17.4%, ενώ ίδιο ποσοστό έχουν και οι Σουηδοί. Επίσης το 13% του ρόστερ της Δανίας αποτελείται από παίκτες με διαφορετική καταγωγή. Μέχρι και στην Ισλανδία, χώρα 330.000 κατοίκων το 4% του ρόστερ αποτελείται από παιδιά μεταναστών!

 

Οι γόνοι των μεταναστών, παίκτες με διαφορετική σωματοδομή, τεχνικά χαρακτηριστικά, αθλητική αντίληψη και φυσικές δυνάμεις, αποτελούν τη βάση των μεγάλων ευρωπαϊκών Εθνικών ομάδων. Γαλουχημένοι σε ποδοσφαιρικά κλαμπ υψηλών προδιαγραφών που κάνουν πρωταθλητισμό αναπτύχθηκαν ορθολογικά, έχουν δοκιμασθεί σε συνθήκες πρωταθλητισμού και κερδίζουν επάξια θέση στην ενδεκάδα των Εθνικών ομάδων που αγωνίζονται. Οι ευρωπαϊκές ομάδες έχουν πλέον την πολυτέλεια να αξιοποιούν ποδοσφαιριστές με ρίζες της Αφρική, την Καραϊβική και όχι μόνο. Αντιστοίχως οι ομάδες της Λατινικής Αμερικής που είναι υποχρεωμένες να εξαγάγουν το ποδοσφαιρικό τους προϊόν, πριν καλά καλά ενηλικιωθεί, χάνουν την ταυτότητα τους. Όλα εκείνα τα τυπικά χαρακτηριστικά που τις έκαναν να κυριαρχούν στο Παγκόσμιο ποδόσφαιρο.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι «πέθαναν’ ποδοσφαιρικά. Συνεχίζουν να αποτελούν μήτρες παραγωγής ταλέντων, αρκεί όμως να επιβάλουν τη δική τους ποδοσφαιρική κουλτούρα, αυτή η οποία θα διαφοροποιεί αγωνιστικά τις ομάδες της Βραζιλίας και της Αργεντινής από την Γαλλία ή το Βέλγιο. Με λίγα λόγια χρειάζονται ένα restart στις υποδομές. 

 

FOCUS

Η ανάπτυξη των γραμμών του Αττικό Μετρό γίνεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Πρόσφατα  προστέθηκαν 4 νέοι σταθμοί και ένας από αυτούς είναι της Νέα Φιλαδέλφειας λόγω της κατασκευής του νέου γηπέδου της ΑΕΚ. Απλές δουλειές και καθαρές, κι άσε τη Θεσσαλονίκη να περιμένει την ολοκλήρωση του έργου από τον Ιούνιο του 2004!!!

X