ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Ο Γκάλης δεν είναι… μαξιλαράκι ασφαλείας

Ο Γκάλης δεν είναι… μαξιλαράκι ασφαλείας

Ο Βασίλης Βλαχόπουλος αρθρογραφεί για το φθινόπωρο που είναι η εποχή των φαντασιόπληκτων και τον Γκάλη που δεν πρέπει να είναι μαξιλαράκι

 

Το φθινόπωρο είναι η εποχή των φαντασιόπληκτων κι έτσι – για πολλοστή φορά – ο Νίκος Γκάλης εμφανίζεται διατεθειμένος να «τρέξει» στον πολιτικό στίβο. Δεν είναι η πρώτη φορά που εμπλέκουν τον «Νικ» σε τέτοιου είδους ευφάνταστα σενάρια, προφανώς πηγάζουν από το γεγονός ότι  σχεδόν όλα τα κόμματα έχουν χτυπήσει την πόρτα του στοχεύοντας στην απορρόφηση της λάμψης του. Απαξάπαντες βέβαια εισέπραξαν αρνητική απάντηση. Γιατί πολύ απλά ο Γκάλης δεν έχει σκοπό να δραστηριοποιηθεί σε έναν χώρο που θεωρεί «βρώμικο».

 

Με την ένταξή του στο Hall of Fame, σε προσωπικό επίπεδο, ο «Νικ» κατάφερε να υλοποιήσει κάθε κρυφό όνειρό του, αν και αμφιβάλλουμε αν είχε κατά νου το Σπρίνγκφιλντ, όταν πιτσιρικάς χτυπούσε την μπάλα σ’ ένα τσιμεντένιο γήπεδο του Νιου Τζέρσεϊ. Είναι απίθανο – για κάθε αθλητή – στις πρώτες στροφές της καριέρας του να βάλει ως στόχο το Hall Of Fame γιατί είναι κάτι άπιαστο.

 

Ο Νίκος Γκάλης εμφανίζεται και ως ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στον μπασκετικό Αρη. Αυτό είναι αλήθεια με μια υποσημείωση. Για να δραστηριοποιηθεί ο Γκάλης θα πρέπει να είναι απόλυτα σίγουρος ότι υπάρχει σοβαρή κατάσταση. Γι’ αυτόν τον λόγο, συνειδητά, απέχει τους τελευταίους 16-18 μήνες από το «σπίτι» του. Είδε πράγματα που δεν του άρεσαν, δεν θέλησε να δημοσιοποιήσει το παραμικρό και κρατώντας τα συμπεράσματα για τον εαυτό του επέλεξε το μονοπάτι της σιωπής και της αποχής. Λίγο πολύ όμως είχε φανταστεί τη σημερινή εξέλιξη. Εν τέλει, αν όντως διαπιστώσει ότι κάτι σοβαρό μπορεί να συμβεί, θα έρθει μόνος του. Σε τελική ανάλυση, κανείς δεν μπορεί να του δείξει τον δρόμο για το ίδιο του το σπίτι.

X