ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Ενθουσιασμός για την… ομάδα, ένσταση για την έδρα του τελικού

Ενθουσιασμός για την… ομάδα, ένσταση για την έδρα του τελικού

Κάθε αγωνιστική και καλύτερος ο Δικέφαλος, επιβεβαιώνει την ανωτερότητα του και βάζει σε μαύρες σκέψεις τους διώκτες του

 Πέρα από κάθε αμφισβήτηση ο ΠΑΟΚ πορεύεται αταλάντευτα, με σταθερά βήματα προοδευτικής κι εντυπωσιακής βελτίωσης τον τελευταίο διάστημα. Ο Λουτσέσκου σταδιακά και με ιδιαίτερα προσεκτική διαχείριση του ρόστερ που διαθέτει, έχει καταφέρει να σχηματίσει ένα βασικό κορμό ο οποίος επιδέχεται χωρίς σοβαρές «αναταράξεις» και αγωνιστικές «διαταραχές», όλους ή σχεδόν όλους όσους διαπιστώνει με σιγουριά, ότι μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά στη μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλεται και η οποία έχει δρόμο αρκετό ακόμη μπροστά της.

 

 

Καθυστέρησε κάπως είναι η αλήθεια. Αυτό όμως δεν μειώνει τη συνολική και απόλυτα πετυχημένη παρέμβαση του, η οποία άλλαξε ριζικά προς το καλύτερο την εικόνα της ομάδας του. Ο Ρουμάνος που αρχικά έδειχνε διστακτικός απέναντι σε συγκεκριμένους παίκτες οι οποίοι και διάθεση και ποιότητα είχαν να προσφέρουν, όταν ο ίδιος θεώρησε πως έπρεπε να τους δώσει την ευκαιρία με τα δικά του κριτήρια, το έκανε.

 

Αποδεικνύοντας πως δεν είχε την παραμικρή προκατάληψη και πάνω από όλα πως ήταν μέσα στις προθέσεις του να μην αδικήσει κανέναν. Οι περιπτώσεις των Ελλήνων παικτών που ήταν καταδικασμένοι, αλλά και όλων των άλλων ξένων που ήταν ξεγραμμένοι για πολλούς αλλά και διάφορους πονηρούς λόγους, τον απασχόλησαν σοβαρά. Έτσι, είδαμε τον Πασχαλάκη κάτω από τα δοκάρια, να ακολουθεί ο Πέλκας, ο νεαρός Λημνιός, να επανεμφανίζεται όταν έπρεπε και ο Μαλεζάς και τέλος να αποκαθίσταται ο Μπίσεσβαρ, που είχε γλιτώσει στο παρά πέντε από τη μανία της πώλησης του.

 

Πέρα από την πολύ καλή διαχείριση του Ρουμάνου, της ετοιμότητας των παικτών που διαθέτει, πρέπει να του  πιστωθεί και το πολύ καλό κλίμα των αποδυτηρίων. Ο ΠΑΟΚ είναι όπως αποδεικνύεται μια οικογένεια. Και όχι κέντρο διερχομένων και υψηλά αμειβόμενων πελατών, παικτών και πονηρών μανατζαρέων, που είχαν βρει πρόσβαση στα ταμεία του γενναιόδωρου μεγαλομετόχου του συλλόγου. Οι αρπαχτές πήγαιναν κι έρχονταν. Ευχής έργο είναι να συνεχιστεί αυτή η ομαλή και αταλάντευτη προς την κορυφή πορεία του Δικέφαλου και να επιτευχθούν οι στόχοι της χρονιάς.

 

Απονέμοντας λοιπόν τα εύσημα σε όλους όσους έχουν βοηθήσει μέχρι σήμερα (κόουτς, παίκτες, διοίκηση και λαό) ώστε ο ΠΑΟΚ να βρίσκεται στην κορυφή της βαθμολογίας, μπορούμε να πούμε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μέσα στην ασπρόμαυρη οικογένεια, ένας δικαιολογημένος ενθουσιασμός και μια επίσης αισιόδοξη προοπτική για ότι καλό αναμένεται να ακολουθήσει. Έχει κάθε λόγο ο ΠΑΟΚτσής σήμερα να πιστεύει πως η ομάδα του είναι η καλύτερη και ως εκ τούτου ικανή να πετύχει τον διπλό εντυπωσιακό της στόχο. Ένα νταμπλ που το δικαιούται βάση της ανωτερότητας της.

 

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, μπαίνει προς συζήτηση και γίνεται λόγος επιφύλαξης για μια απόφαση που φέρει τον επίσημο σύλλογο να συμφωνεί χωρίς την παραμικρή αντίδραση να αγωνιστεί η ομάδα στον τελικό στην έδρα της ΑΕΚ, αν και οι δύο τελικά προκριθούν. Το σκεπτικό, όπως τουλάχιστον διαρρέεται μπορεί να χαρακτηριστεί ποδοσφαιρικά αφελές. Προτάσσεται η ασφάλεια της μετακίνησης ενός μεγάλου όγκου οπαδών με το προηγούμενο της τιμωρίας που προέκυψε από τα γεγονότα του Βόλου. Θαρρείς και τότε μόνο ΠΑΟΚτσήδες συμμετείχαν σε αυτά. Άσχετα αν ο μόνος τιμωρημένος με αφαίρεση βαθμών ήταν ο ΠΑΟΚ.

 

Το ερώτημα που προκύπτει σε αυτή την περίπτωση είναι γιατί να απαλλάσσουν την  ευθύνη της ασφάλειας της μεγάλης εκδρομής από την Αστυνομία και να την επωμίζονται οι ίδιοι, προσφέροντας συγχρόνως «δώρο» στην ΑΕΚ το αβαντάζ της έδρας, το οποίο σε ποδοσφαιρική αποτίμηση υπολογίζεται να δίνει ένα ποσοστό γύρω στο 20-25% προβάδισμα στους γηπεδούχους. Η ευκαιρία του τελικού είναι μεγάλη και αφορά έναν τίτλο και όχι τη διοργάνωση μιας εντυπωσιακής εκδρομής. Για την οποία εκδρομή σήμερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι πιο ώριμος ο κόσμος του ΠΑΟΚ όπως δείχνει το τελευταίο διάστημα.

 

Σκεφτείτε λοιπόν την ΑΕΚ στην θέση του ΠΑΟΚ, να συμφωνούσε δηλαδή να παίξει στη Θεσσαλονίκη, στην Τούμπα ή ακόμη και στο Καυτανζόγλειο. Δεν θα το αποτολμούσε ποτέ, τιατί ήξερε ότι ήταν χαμένη από χέρι, πριν περάσει ακόμη τα Τέμπη. Για αυτόν ακριβώς το λόγο ο Δημήτρης Μελισανίδης δήλωσε μετά την επαφή που είχε με τον κ. Γραμμένο πανευτυχής πως ο τελικός, όπως του επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ΕΠΟ, θα γίνει στην έδρας της ομάδας του.

 

Στα ερωτηματικά και στις ενστάσεις που προκύπτουν, προστίθεται και το γεγονός ότι δεν αντέδρασε ο ΠΑΟΚ, από τη στιγμή που ακόμη και στην προκήρυξη είχε μπει ο ορισμός του ΟΑΚΑ.  Με την πιο λογική παρέμβαση ότι αυτό  θα ήταν αποδεκτό μόνο εάν δεν ήταν στον τελικό η ομάδα που το χρησιμοποιεί ως έδρα της. Ευχόμαστε να δικαιωθούν όλοι όσοι πήραν την ευθύνη της απόφασης της συγκατάθεσης.

 

 Θέλετε να σας εξηγήσω γιατί στο τελευταίο σχόλιο τοποθετηθήκαμε επιφυλακτικά απέναντι στη διατήρηση της πρωτόδικης απόφασης για την αφαίρεση βαθμών του Ολυμπιακού; Για τον απλούστατο λόγο: Τελεσίδικα οι ερυθρόλευκοι στα τελευταία 59 χρόνια (!!!) μόνο μια φορά άφησαν να ισχύσει ποινή αφαίρεσης βαθμών εις βάρος τους. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις τις εξαφάνισαν με τις εφέσεις που έκαναν. Ήδη προχώρησαν και για την πρόσφατη απόφαση.

X