ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Ένας «στρατηγός» που θαύμαζε αλλά και που σεβόταν τον ΠΑΟΚ

Ένας «στρατηγός» που θαύμαζε αλλά και που σεβόταν τον ΠΑΟΚ

Ο Δημήτρης Μπούζας αρθρογραφεί για έναν από τους κορυφαίους του ελληνικού ποδοσφαίρου, που είχε πάντα σε μεγάλη εκτίμηση τον Δικέφαλο

 

 

Συναντηθήκαμε και «γνωριστήκαμε» σε μια μεγάλη «τουρνέ» της εθνικής μας ομάδας, πριν από κάποιες δεκαετίες (!). Αυτός, αρχηγός του εθνικού μας ποδοσφαιρικού συγκροτήματος κι εγώ στο «τιμ» των συνοδών δημοσιογράφων. Η μεγάλη διάρκεια της περιοδείας, που είχε στόχο την σύσφιξη των απανταχού της γης ομογενών, όπως ήταν επόμενο μας έδωσε την ευκαιρία αυτής της γνωριμίας, αλλά και τον «πειρασμό» να ανοιχτούμε σε ελεύθερες συζητήσεις που αφορούσαν – τι άλλο – το ελληνικό ποδόσφαιρο.

 

Ανάμεσα σε αυτές, αξίζει να σημειωθεί ότι πάντοτε έμπαινε «θέμα ΠΑΟΚ», με τον Μίμη Δομάζο να αρπάζει την ευκαιρία και να δηλώνει θαυμαστής της μεγάλης ομάδας του Δικεφάλου, παράλληλα όμως και εντυπωσιασμένος από το πάθος του ΠΑΟΚτσήδικου λαού. Η «τουρνέ» που προαναφέραμε συμπεριελάμβανε τις «παροικίες» των Ελλήνων, στη Νέα Υόρκη, στο Τορόντο, στο Μόντρεαλ αλλά και στο… μακρινό Ακαπούλκο (ναι καλά το διαβάζετε)! Προπονητής της Εθνικής ο αείμνηστος Λάκης Πετρόπουλος, μετέπειτα και τεχνικός του ΠΑΟΚ. Οι επιλεγμένοι ποδοσφαιριστές αποτελούσαν ότι καλύτερο είχε να επιδείξει εκείνη την εποχή η Ελλάδα. Ανάμεσα σε αυτούς και οι βορειοελλαδίτες: Σαράφης, Χρηστίδης και Αϊδινίου.

 

Στις βραδινές λοιπόν κουβέντες, όπως ήταν αναμενόμενο η συζήτηση περιστρέφονταν πάντοτε στην κατάσταση που επικρατούσε στις ομάδες όλων των ποδοσφαιριστών. Θυμάμαι πολύ καλά ότι οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πάντοτε να πουν κι έναν «καλό λόγο» για τον ΠΑΟΚ. Η άποψη όμως του Δομάζου σε όλα τα «πηγαδάκια» και ιδιαίτερα όμως στις μεταξύ μας συζητήσεις, ήταν σταθερή και απαράβατα εγκωμιαστική για την ομάδα και για τον κόσμο του ΠΑΟΚ. Την διατύπωνε άνετα και χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό. Με αφορμή λοιπόν την προχθεσινή φιλοξενία που παραχώρησε το «Metropolis» στον «στρατηγό», ανέσυρα από το αρχείο των αναμνήσεων μου κι ένα περιστατικό που αφορούσε μια προσωπική του στιγμή. Τις ημέρες εκείνες που βρισκόμασταν στο Μόντρεαλ, έτυχε να φτάσει στη Νέα Υόρκη «κλεισμένη» από το ελληνικό κέντρο διασκέδασης «Παβιλιόν» η Βίκυ Μοσχολιού.

 

Η αλησμόνητη μεγάλη τραγουδίστρια, εκείνη την εποχή σάρωνε στην κυριολεξία την επικαιρότητα, με το μεγάλο σουξέ του Ζαμπέτα «Αλήτη μικρό σπουργίτι» να έχει ξεπεράσει τα σύνορα της ελληνικής επικράτειας και να διαγείρει σε σημείο παροξυσμού τους ξενιτεμένους Έλληνες. Ο Μίμης Δομάζος ήθελε με κάθε τρόπο να βρεθεί στην πρεμιέρα. Πράγμα δύσκολο όμως, γιατί η αποστολή κινούνταν με ομαδικό διαβατήριο και δεν μπορούσε αυτό να χρησιμοποιηθεί σε διακρατικά σύνορα. Ο «στρατηγός» ευφυής (όχι μόνο ποδοσφαιρικά) βρήκε ο αθεόφοβος λύση με τη συνδρομή ενός καπάτσου και πολυπράγμονα Κεφαλλονίτη (κ. Σκλαβούνος) που ήταν μάνατζερ της «τουρνέ». Ειδοποιηθήκαμε από την ρεσεψιόν ότι μας περιμένει ένας κύριος (δικηγόρος όπως εκ των υστέρων μάθαμε) ο οποίος θα μας περνούσε «μπάι» από τα σύνορα χωρίς την παραμικρή διαδικασία. Κάτι που έγινε κι έτσι βρεθήκαμε στο ασφυκτικά πολιορκημένο «Παβιλιόν»  - μέσα δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα – χωρίς να το καταλάβουμε και γίναμε μάρτυρες ενός εκπληκτικού στην κυριολεξία φαινομένου.

 

Η πίστα του κέντρου δεν ήταν προσβάσιμη από τη Βίκυ Μοσχολιού. Τα δολάρια που έριχναν οι Έλληνες ομογενείς είχαν ξεπεράσει το ύψους του μισού μέτρου και δημιουργούσαν τεράστιο πρόβλημα για την μεγάλη τραγουδίστρια. Βραδιά αλησμόνητη! Η αποθέωση της Βίκυς, η συγκίνηση του Μίμη και ο παροξυσμός των ομογενών δεν πρόκειται ποτέ να διαγραφούν από το αρχείο των αναμνήσεων μου. Θα ήθελα να επαναλάβω ότι η φιλοξενία του στο  «Metropolis», όπως και το ότι άκουσα τον «στρατηγό» να καταθέτει με το γνωστό καθαρό λόγο του τις απόψεις του για το ελληνικό ποδόσφαιρο, ήταν οι αφορμές για αυτό το μικρό σημερινό σημείωμα.

 

ΥΓ1: Έκπληκτος ο νεαρός Χαρίσης όταν σήκωσε το τηλέφωνο για να ακούσει μια γνώριμη φωνή να τον ενημερώνει ότι ξαφνικά κρίνεται χρήσιμος και ως εκ τούτου υπάρχει το ενδεχόμενο να επιστρέψει άμεσα στον ΠΑΟΚ. Κι έμεινε έκπληκτος γιατί ήταν η φωνή εκείνου που είχε αποφασίσει να τον «ξαποστείλει» προκειμένου να λείψει κι ένα ακόμη ανταγωνιστής του Σάκχοφ.

 

ΥΓ2: Για τις χθεσινές «ατέλειες» και ασάφειες» του κειμένου των «Ελευθέρων σκέψεων» οφείλουμε μια συγνώμη. Ο ηλεκτρονικός δαιμονάκος προκάλεσε προβλήματα που πιθανότατα  να δυσκόλεψαν τον αναγνώστη. 

X