ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Ανθρωποι υπάρχουν, φθάνει το δίκιο επιτέλους να λάμψει

Ανθρωποι υπάρχουν, φθάνει το δίκιο επιτέλους να λάμψει

Ο Στράτος Παζούλης αρθρογραφεί για τον δρόμο που φτάνει ο Ηρακλής που δεν έχει γυρισμό

Και φτάνει πλέον ο Ηρακλής στην καμπή ενός δρόμου ο οποίος δεν έχει γυρισμό. Μοιάζει με το σταυροδρόμι που επέλεξε ο θρυλικός Ημίθεος του οποίου το όνομα προσέδωσαν οι ιδρυτές του Συλλόγου. Βέβαια η απόφαση του σημερινού Ηρακλή δεν μοιάζει απόλυτα με εκείνη του προγόνου του σημειολογικά τουλάχιστον.

 

Όμως ο δρόμος της Αρετής, όπως και τότε στις απαρχές του χρόνου, είναι δύσκολος και δύσβατος σε αντίθεση με εκείνον της Κακίας. Αφού λοιπόν η επιλογή έγινε από τους σημερινούς ηγέτες του τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα και ο δρόμος του μοναχικός. Όπως έγραψα πρόσφατα φίλους δυστυχώς δεν έχει. Φίλους δηλαδή που θα τον στήριζαν ανιδιοτελώς, εκτός ελαχίστων, στη συγκεκριμένη συγκυρία.

 

Φίλους η οποίοι τη μεγάλη μάχη που δίνει για την επιβίωσή του θα την μετέτρεπαν σε πόλεμο, έστω για λίγο, όσο πάνω κάτω θα κρατήσει. Τα μέσα ενημέρωσης ιδιαίτερα  δοθείσης ευκαιρίας σπέρνουν αμφιβολίες, όποτε το θυμηθούν ελαχιστοποιώντας τις πιθανότητας επιτυχούς έκβασης ή εκτρέποντας την ουσία του θέματος από το ηθικό μέρος του στο καθαρά νομικό. Από χλιαρές παρεμβάσεις που μοιάζουν με συγκαταβατικό όσο και συμπονετικό χτύπημα στην πλάτη χόρτασε ο κυανόλευκος κόσμος που ζήταγε και ζητούσε συμπαράσταση και όχι ρητορικές αοριστολογίες με στόχο την απαξίωση της ουσίας του προβλήματος.

 

Μέσα σε όλα αυτά όμως τα εξωγενή παράδοξα και στους κόλπους της κυανόλευκης οικογένειας, ελάχιστοι ευτυχώς, βρίσκουν την ευκαιρία αναμόχλευσης καταστάσεων λυπηρών μεν, αλλά μη εχουσών σχέση με το σημερινό εγχείρημα  δικαίωσης του Ηρακλή το οποίο ναι μεν έχει και τη χροιά ηθικής αποκατάστασης αλλά κυρίως αφορά αυτήν την ίδια την ύπαρξή του. Πιθανότατα υπερασπιζόμενοι οι ίδιοι τη δική τους παρουσία ή συμμετοχή σε μια νέα πραγματικότητα που ίσως προκύψει ή και για πολλούς το σαμποτάρισμά τους. Και μέσα σε όλα ιδού ο νυμφίος στο προσκήνιο που διεκδικεί τα νόμιμά του δήθεν, ως ιδιοκτήτης της υπάρχουσας απαξιωμένης ΠΑΕ. Ερχεται κατά τους όψιμους χρονογράφους του την ερχόμενη Παρασκευή νομίζω για να κάνει τι ακόμα δεν κατάλαβα, όπως και ο κόσμος δηλαδή, αφού αποδείχθηκε όχι μόνο αφερέγγυος αλλά και εκτός νυμφώνος.

 

Δεν τον λογαριάζει ουδείς, δεν τον θέλει κανένας, όχι γιατί προέκυψε έτσι αίφνης αντιπάθεια προς το πρόσωπό του, μα γιατί ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να συνδράμει στον ρου των σημερινό εξελίξεων οικονομικά πόσω μάλλον συμμετοχικά. Και αφού περιέγραψα σε γενικότητες, μπορεί αφαιρετικά, πριν κλείσω, ας αναφερθώ επί της ουσίας μερικώς ώστε να πάψουν και οι ψυχοπονιές, κυρίως από ενασκήψαντες εδώ και αρκετό καιρό, μα και προσφάτως. ετεροθαλείς «αδελφούς».

 

Λοιπόν αν δικαιωθεί ο Ηρακλής θα αγωνιστεί, με τον άλφα ή βήτα τρόπο, στη SL2 με τον ΑΦΜ της ΠΑΕ του Αντώνη Ρέμου και προς ώρας για την περίπτωση αυτή έχουν βρεθεί οι χρηματοδότες και μένει να θελήσει ο ένας που θα ηγηθεί της νέας εταιρίας. ΟΧΙ πάντως ο Τομ αφού σε σχετική ερώτησή μου αν ο Αμερικανός θα είναι αυτός η απάντηση ήταν: «Ποιός είναι αυτός».

 

Τα άτομα που δρομολογούν τις εξελίξεις κήρυξαν πανστρατιά και τα μηνύματα, πέραν από τους ήδη θετικούς δέκτες αυτών, είναι άκρως ενθαρρυντικά. Ονόματα και περισσότερα δεν χρειάζονται και όσο για την απευκταία περίπτωση απόρριψης του αιτήματος του Γ.Σ. κι εκεί λύση υφίσταται, αλλά τουλάχιστον προς ώρας παραμένει αδρανής, αφού η βεβαιότητα μιας επιτυχούς έκβασης  απόδοσης δικαίου  είναι κάτι παραπάνω από αισθητή στους κόλπους της κυανόλευκης οικογένειας. Η οποία περιμένει πως αυτή τη φορά θα επικρατήσει η λογική, το δίκαιο, ο νόμος και όχι... το γράμμα του. 

 

 

*Από την έντυπη έκδοση της Metrosport (21/7)

X